Sobotnie zestawienie ulubionych filmów, czyli kto nie lubi Johnny'ego Deppa?

Od jakiegoś czasu z mniejszą lub większą regularnością prowadzę sobie konto na filmwebie. Bez zbędnych refleksji rozdaję na prawo i lewo gwiazdki filmowe, dołączam największe szmiry do ulubionych, by za tydzień zmienić zdanie. Dlatego też z zaskoczeniem ostatnio zauważyłam jedno - obejrzałam połowę filmów z Johnnym Deppem. Bez specjalnych planów i innych zestawień, po prostu. Po części dlatego, że lubię Burtona i Burtona oglądam. Po części dlatego, że lubię Piratów z Karaibów. Jednak mimo wszystko, połowa to bardzo dużo.


I choć zaraz narodził się szalony pomysł, by obejrzeć wszystkie, co oczywiście jest jednocześnie w moim przypadku głupim pomysłem, bo filmy oglądane dobieram na zasadzie chwili, to jednak muszę tego aktora lubić, jeśli przypadkowo tyle filmów wpadło.

O tym też będzie dzisiaj. Zdaję sobie sprawę, że w opinii publicznej Johnny już dawno został spisany na straty i powoli zaczyna dążyć ku schyłkowi, poza tym, ostatnio modne jest krytykowanie i nie lubienie owego aktora. W dodatku nawet mogłaby pojawić się myśl, że tutaj właśnie, w tym złocistym, zakurzonym zakątku wręcz niestosownym jest pokazywać kogoś tak popularnego i niepasującego. Ale to ostatnie niepokoi mnie tylko po części - jako jedynie zwykły oglądacz i przeżuwacz, liczę że miłośnicy kina nie napadną na mnie, gdy będę sobie snuła wynurzenia dotyczące tego, co mnie powinno nie dotyczyć.

Bo wiecie, ja lubię Johnny'ego Deppa. I to jest miłość za coś. A dziś w związku z tą miłością, będzie trochę słów.

1. Za minę podczas uciekania przed ludojadami.

"Piraci z Karaibów" to może nie jest arcydzieło, lecz nikt nigdy nie wątpił, że to jeden z większych sukcesów i milszych filmów w ogóle. Zabawny (szczególnie dwie pierwsze części), który gdy ogląda się raz po raz nie nudzi się, można długo rozmawiać o najśmieszniejszych scenach, o tym, co stanie się w kolejnej części (jeśli scenarzyści pomysłu nie mają, to razem z koleżanką kiedyś takowy stworzyłyśmy - możemy pożyczyć). Aktorzy dobrani są wspaniale - nie tylko Depp, ale i cała reszta. Takie kino rozrywkowe wysokiej próby posypane szczyptą oryginalności. I choć wiadomo, Keira, Geoffrey, Orlando... jednak to Depp robi tu razem z tematyką piracką dużą różnicę. I choć trudno mi się zgodzić z opinią znajomej, która twierdzi, że to najlepsza rola Deppa, czasem można się złapać na myślach, że to może być prawda...

2. Za namiastkę kina niemego.

"Benny i Joon" to zdecydowanie mój ukochany film z Johnnym Deppem. Nie najlepszy, nie najzabawniejszy czy najbardziej wzruszający. To po prostu jeden z tych ciepłych filmów w którym jest trochę smutku, trochę radość a wszystko spokojnie przeplata się, wypełnione małymi, wydawać by się mogło nic nie znaczącym szczegółami, które kradną nasze serce. A Johnny tam? Johnny sobie gra oczywiście dziwaka (choć nie jedynego w tym filmie), który też pokazuje nam kilka sztuczek rodem z filmów Bustera Keatona.

3. Za najbardziej baśniową postać.

"Edward Nożycoręki" to film, który był przełomem w karierze Deppa i pewnie w moim maratonie oglądania jego filmów również. Choć gdy oglądam, wydaje mi się raczej, że to zasługa przede wszystkim Burtona, który wyczarował świat smutny, pokazał nam prostą, choć oryginalną historię tym wszystkim przekonał mnie. A zarówno Johnny Depp jak i Winonna byli dodatkiem. Nie wyobrażam sobie tam nikogo innego, idealnie się wpasowali w krajobraz i chyba właśnie to świadczy również o ich wartości. No i to jedna z moich ukochanych kreacji Deppa. Wspaniale groteskowa.

Koniec moich ukochanych filmów z tym aktorem, te trzy są zdecydowanie najczęściej oglądanymi i uwielbianymi, lecz z tych, które lubię bardziej niż normalnie, są:

4. Czekolada...

...za historię spokojną, klimatyczną, słodką i spokojną. No i dla Johnny'ego z gitarą. W jednej z tych normalnych ról, w której mu do twarzy.

5. Arizona Dream...

...za wszelkie postacie, niezrozumienia, samotności, niewypowiedziane i wykrzyczane słowa. Może czasem to film, który denerwuje, który dziwi, który zaskakuje, lecz jest to jednak film, który lubię, oglądam, wracam i nucę przy nim.

A cały wpis w ramach sobotniego gadania. Stworzony został w sobotę, rankiem, w nastroju sobotnim. Tylko w sobotę czasu nie było. Więc wpis jest teraz.